De beste ideeen ontstaan meestal op vrijdagmiddagborrels. Zo ook het idee om Kerst en Oud & Nieuw in Bangkok te vieren. Een paar dagen later hadden mijn collega Michael en ik de treintickets en een superdeluxe hotel geboekt. Is de wateroverlast in Bangkok toch nog ergens goed voor. Niemand die momenteel graag naar de stad gaat, dus hotels bieden bodemprijzen aan. De treinrit bleek iets langer te duren dan we hadden gehoopt. Waar in Nederland een paar minuten vertraging al voor een hoop chagrijnige gezichten zorgt, is het hier heel normaal om twee uur later te vertrekken. En niks geen koffie of thee ter compensatie, maar wel een hoop luidruchtige Thai met hun hele inboedel gratis bij de reis inbegrepen. Ze slepen werkelijk alles de trein in en het liefs zo veel mogelijk eten met een zo mogelijk nog sterkere geur. Ik kan geen gedroogde vis meer zien en ruiken. 12 uur werd 16 uur, nacht werd dag en toen kwam eindelijk Bangkok in zicht.

Het zag er niet erg veelbelovend uit. De eerste minuten zagen we overal alleen maar water, water en nog eens water en even later de eerste kartonnen dozen, bergen vuilnis en houten hutjes, waar mensen hun leven in doorbrengen. Treurig om te zien en helemaal als je er een paar dagen later achterkomt dat het centrum hartstikke rijk is. De stad is enorm groot met bijna 14 miljoen inwoners, dus het duurde vanaf de eerste sloppenwijken zo'n 1,5 uur om het eindstation in het centrum te bereiken.

Mijn eerste indruk van de stad was warm, zeg maar gerust heet, viezig en druk. Maar gelukkig was Sukhumvit, de wijk waar wij sliepen, buiten die eerste drie om ook erg gezellig. En gelukkig droog. Op een paar zandzakken en de lucht die af en toe uit de riolering omhoog kwam na was er niets meer te merken van de wateroverlast. Alle eettentjes op straat heb ik maar vermeden, maar er bleef genoeg keus over. Van Arabisch tot Italiaans, van Thais tot Koreaans, werkelijk elke keuken is vertegenwoordigd. Niet zo gek als je een paar kilo's zwaarder uit Bangkok weggaat. Maar daar hebben we gelukkig goede voornemens voor.

Een week in Bangkok is best lang als je niet heel veel geld te besteden hebt. En dan voornamelijk als je in het gebied komt waar de grootste shopping malls zijn, zoals Siam en Central World. Ik heb nog nooit zo veel design kledingmerken in een winkelcentrum bij elkaar gezien en dan niet te vergeten de Lamborghini's en de BMW's die te koop zijn op de 2e verdieping. Singapore was er niets bij. In Chiang Mai loopt de gemiddelde volwassen vrouw in een Hello Kitty T-shirt. In Bangkok loopt de gemiddelde volwassen vrouw met een Louis Vuitton tas aan haar arm. Verschil moet er zijn. Maar gelukkig zijn er ook nog genoeg andere leuke plekken in Bangkok en dan met name om uit te gaan, te winkelen, te eten, te drinken en nog meer te eten. Het is niet echt een stad met veel toeristische bezienswaardigheden. Het Grand Palace is mooi, maar als je in het hoogseizoen gaat, moet je er een paar uur wachten in de rij en 10 euro entree voor over hebben. Dat geduld had ik dus niet.

Met de boot zijn we op 1e kerstdag naar Khao San Road gegaan. Met 35 graden en een Joodse collega had ik, buiten de fluoriserende kerstverlichting en de kerstliedjes om, dit jaar niet echt een kerstgevoel. Ik had op kerstavond mijn kerstdiner al gehad, en daar tegenover stond shoarma eten op 1e kerstdag. Want Joden vieren in plaats van Kerst het feest Hanukkah. Ik ben er nog steeds niet helemaal uit of dit serieus onderdeel is van zijn religie of dat hij gewoon erg veel zin had in shoarma, maar dat maakte me allemaal niet zo veel uit. Khao San Road is de Lloret de Mar van Europa. Een verdere toelichting bij deze avond is denk ik daarom overbodig. Het voordeel van een langere tijd in een stad zijn, is dat je geen haast hebt om zo veel mogelijk dingen te zien in een korte tijd en je je dus ook niet schuldig hoeft te voelen als je een dag op bed blijft liggen. Zo zag onze 2e kerstdag er dan ook uit.

Tussendoor nog een beetje gewerkt en een interessante lunchafspraak gehad met een evenementenorganisatie die ons benaderd had via de e-mail. Deze organisatie wil graag Elephant Parade naar Bangkok halen. Het blijft toch apart om zaken te doen met mensen uit zo'n andere cultuur. Michael en ik kwamen in het restaurant aan en ze hadden al eten besteld. Om te delen. Vriendelijk gebaar misschien, maar erg ongemakkelijk voor ons. Geen voorstelrondje, maar gelijk een complete presentatie van wat hun bedrijf voor ons zou kunnen betekenen. Bij het uitwisselen van de visitekaartjes kwamen we er pas achter dat we met de CEO en de marketing manager aan tafel zaten. Na veel informatie, genante momenten en een gratis lunch later, stonden we gelukkig na een uurtje weer buiten.

Een iets betere ervaring hadden we met een Thaise vriendin van Michael die in Bangkok woont. Ze nam ons een avondje mee uit eten en op stap naar één van de hoogste gebouwen in Bangkok. Op de 63e verdieping van het Lebua Hotel is The Tower Club met letterlijk een adembenemend uitzicht! Het duurde even een paar minuten voordat we weer tegen elkaar konden praten. De club is ontzettend populair, mede omdat er een sc?ne uit de film Hangover II opgenomen is. Voor 9 euro kreeg je maar liefst één biertje, dus we waren ook weer snel beneden. Erg handig om op stap te gaan met een local, want ze wist natuurlijk precies waar de leuke oud & nieuw feestjes waren. We hadden kaartjes gekocht voor een feest op een iets minder hoog gebouw, maar zeker niet met een minder mooi uitzicht. Het liefst zou ik zo elk jaar wel willen eindigen en beginnen!

Tot de volgende ochtend..want hoe enthousiast ik het nieuwe jaar een paar uur eerder was begonnen, des te enthousiaster meneer Hangover een paar uur later op de deur klopte. Met een treinrit van 12 uur, wat uiteindelijk 18 uur werd, voor de boeg kon mijn 1e dag van het jaar niet meer stuk. Gelukkig was het een slaaptrein en werden de stoelen 's avonds getransformeerd in bedden. Ik ben nu inmiddels weer in Chiang Mai en mijn eerstvolgende trip is aanstaande donderdag. Dan ga ik voor de laatste keer voor mijn werk naar Singapore. En daarna is het tijd om te gaan aftellen, tot de echte grote vakantie gaat beginnen!